«فرونشست زمین» به پایتخت نزدیک میشود!
در نخستین و دوّمین روز از خردادماه سال جاری، به منظور پیگیری مراحل اجرایی یک طرح پژوهشی با عنوان: «بررسی عوامل اجتماعی اقتصادی مؤثر بر فرآیند بیابانزایی در استان تهران»، راهی نواحی جنوبی استان – از شورهزارهای حاشیهی رود شور در شهرستان اشتهارد تا باتلاقهای پایین دست دشت ورامین و ابردژ و جوادآباد– شدیم. طرحی که به همت همکار عزیزم، جعفر سید اخلاقی در بخش متبوع کلید خورده و نگارنده نیز در شمار همکاران این پژوهش قرار دارد. نکتهای که در این بازدید دو روزه کاملاً مشهود به نظر میرسید، روند نگرانکنندهی متروکهشدن اغلب روستاهای منطقه (از جمله مختارآباد، اخترآباد، پلنگآباد، یحییآباد و …) و نارضایتی شدید اندک اهالی باقیمانده از شرایط زیست در زادبومشان بود. فقر، بیکاری، خشک شدن قنوات و چاهها و کاهش حاصلخیزی اراضی کشاورزی، به همراه شیب محسوس منفی در استعداد رویشی مراتع منطقه، از جمله مهمترین دلایل تشدید این نارضایتی و مهاجرت جوانان از روستا به شمار میرود. این در حالی است که به گفتهی اهالی روستای زرینآباد (شمال زاویه و غرب رباطکریم)، آنچه که به سهولت و با ارزانترین قیمت ممکن در دسترس همه قرار دارد، «تریاک» است! افیونی که شوربختانه مصرف آن در اغلب نواحی روستایی کشور، به ویژه در استانهای چهارمحال بختیاری و کهکیلویه و بویراحمد (که اخیراً مورد بازدید نگارنده هم قرار گرفتهاند)، ظاهراً رو به افزایش است.
مورد نگرانکنندهی دیگر که کارشناسان امور آب شهرستان ورامین (مهران فلاح و کامیار آریا) نیز بر آن مهر تأیید زدند، روند پرشتاب اُفت سطح آبهای زیرزمینی در دشت حاصلخیز ورامین است، به گفتهی آقای مهندس فلاح، به طور متوسط سالی ۲/۲ متر از عمق سفرههای آب زیرزمینی منطقه کاسته میشود و تعداد قنوات فعال منطقه از ۲۷۷ رشته در دهه ۱۳۴۰ به فقط ۱۲ رشته در سال جاری کاهش یافته است. این در حالی است که سال آبی جاری را باید یک سال مطلوب به شمار آورد! حتا در اراضی پاییندست روستای معینآباد که با دانشکدهی کشاورزی دانشگاه آزاد ورامین، فاصلهی چندانی هم ندارد، آشکارا آثار نشست زمین نمایان شده است؛ فرآیند خطرناکی که به عنوان یکی از بارزترین شناسههای بیابانزایی و تخریب سرزمین از آن یاد میکنند.
کیست که نداند مقصر اصلی وضعیت پیشآمده را باید در فشار بیش از توان بر سرزمین و حفر پی در پی چاههای عمیق در منطقه دانست. آیا به راستی شیوهی سنتی آبیاری غرقابی که متأسفانه کماکان در اغلب مزارع منطقه رواج دارد، با محدودیت آشکار منابع آب سازگار است؟ آیا نباید به جای آن که در اندیشهی افزایش تولید به هر قیمتی باشیم، نخست به فکر ارتقاء راندهمان آبیاری باشیم؛ راندهمانی که در بهترین شرایط، هنوز از مرز ۳۰ درصد در بخش کشاورزی گذر نکرده است؛ آن هم بخشی که به تنهایی حدود ۹۰ درصد از آب قابل استحصال کشور را میبلعد! آیا آن نوع از کشاورزی و زراعت که به ناپایداری سرزمین مادری شتاب بخشد، واجد افتخار است؟!
در ادامه میتوانید تصاویری از آنچه شرح داده شد را ببینید:
۱- مرگ و خشکیدگی پردیسها در شهریار کماکان بیداد میکند – به ویژه تاکستانها – الف
۲- مرگ و خشکیدگی پردیسها در شهریار کماکان بیداد میکند – به ویژه تاکستانها – ب
۳- مرگ و خشکیدگی پردیسها در شهریار کماکان بیداد میکند – به ویژه تاکستانها – ج
۴- سید اخلاقی در حال پرکردن پرسشنامه در روستای زرینآباد – الف
۵- سید اخلاقی در حال پرکردن پرسشنامه در روستای مختارآباد – ب
۶- مسجد روستای زرینآباد که اهالی روستا معتقدند برای زوجهای جوانی که نازا هستند، شفابخش است!
۸- آب باریکهای که هنوز از قنات مختارآباد باقیمانده است!
۹- آبتنی کردن بچهها در کانالهای هدایت آب! آن هم آبی که آلودگی در آن لبالب است!! – الف
۱۰- آبتنی کردن بچهها در کانالهای هدایت آب! آن هم آبی که آلودگی در آن لبالب است!! -ب
۱۱- تصاویری از فرونشست زمین در معینآباد – الف
۱۲- تصاویری از فرونشست زمین در معینآباد – ب
۱۳- تصاویری از فرونشست زمین در معینآباد – ج
۱۴- تصاویری از فرونشست زمین در معینآباد – د
۱۵- استفاده از پلاستیک برای کاهش هدررفت آب در سطح مزرعه
۱۶- تصویر دیگری از فرونشست به همراه سید!
۱۷ – و سرانجام یک حرکت خوب در روستای زرینآباد – مشارکت در پرورش ماهی
در همین ارتباط:
- خواب شوم شهرداری آبعلی – گزارشی از هومن روانبخش
یکشنبه ۶م خرداد ۱۳۸۶ در ۷:۲۱ ب.ظ
سلام.چی باید بنویسم؟حیرت اسیرم کرده!با این نوشته باید نعره کشید و به سوگ نشست.حکایت قابیل است و مرگ هابیل!یاباید تبریک گفت که سکوت مادر فریاد است و از زهدان آن وبلاگ این سایت متولد شد.باز بسان سابق هم تبریک و هم …بگذریم.به سامان باشی و نامدار!سایتت را هم لینکیدیم استاد.
یکشنبه ۶م خرداد ۱۳۸۶ در ۹:۳۲ ب.ظ
سلام مهندس عزیز.تبریک واقعی را اینجا به شما می گویم.بارپیش که سوء تفاهم شده بود دوستی فکر کرد که…!خیلی خوشحالم که تبدیل به سایت شده وبسیار چشم نواز است.مشخص است وقت وانرژی زیادی برده که البته ازشما با شناختی که دارم اصلا بعیدوعجیب نیست.ان شاءا… شاهد خبرهای زیست محیطی خوب و نوید دهنده باشیم.لینک شما راهم در وبلاگهایم اصلاح خواهم کرد به این نشانی جدید.بازهم تبریک مرابپذیریددوست گرامی
یکشنبه ۶م خرداد ۱۳۸۶ در ۱۰:۴۷ ب.ظ
سلام جناب درویش…خسته نباشید…..اول از همه خیلی خوشحالم از شروع مجدد فعالیتان….آن هم شروع به این خوبی و با تارنمایی جدید….
گزارشتان باز منثل همیشه هشدار بودی برای من و دیگران…نمی دانم چه بگویم…اخر من عددی نیستم…
هومن روانبخش هم نیز از تعرض به کوسهتانهای آبعلی که دشت ورامین رو سیراب می کنند می گوید…در بجنورد کوهی را به خاطر فرودگاه از بین دارند می برند و یکی از جغرافیدانان از خشک شدن چندین چشمه و نهر خبر داده است…نمی دانم چه بگویم…آنقدر مسائل زیاد و مبهم شده است که مانده ام!
موفق باشید
یکشنبه ۶م خرداد ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۲ ب.ظ
خانهی تازه مبارک باد!
با این امید که با نو شدن بلاگت، با انرژی بیشتر و اطلاعدهی گستردهتر به جنگ جهل و نادانی روی.
دوشنبه ۷م خرداد ۱۳۸۶ در ۱۲:۲۰ ق.ظ
آن یار سفر کرده که صد قافله دل همره اوست
هرکجا هست خدایا به سلامت دارش
دوشنبه ۷م خرداد ۱۳۸۶ در ۹:۵۴ ق.ظ
خوشسحالم هستی و می نویسی . اگر ننویسیم . اگر بریاسهای خود غلبه نکنیک جهان برهوت تر از آن می شود که اکنون هست . تا ما هستیم لااقل فاجعه روایت دارد. نامت سپیده دم گفتن است آنرا دریغ مکن از ما
دوشنبه ۷م خرداد ۱۳۸۶ در ۱۱:۲۱ ق.ظ
جناب درویش آنقدر در این مناطق کارخانه های صنعتی آلوده کننده زیاده که معلومه که متروک می شن .اگه من هم جای این اهالی بودم از اونجا فرار می کردم وقتی کارخانه سیمان تهران در شهرری با اون وضع فجیع هوا رو آلوده می کنه به صورتی که درختکاریهای اطراف همه پوشیده از گرد سفید هستن و چون کارخونه در دست وزارت اطالاعات هست زور هیچ کس نمی رسه،هیچ کس هم پاسخگو نیست. حتی بارها لرزه نگارها لرزه هایی ۵/۳ تا ۴ ریشتر ناشی از انفجار معادن رو تو اون منطقه ثبت کردن ، بارها محیط زیست اخطار داده که اگه رفع آلودگی نشه حکم بستن کارخونه رو می دن… ولی کو گوش شنوا!!! وقتی مسئولین تبدیل به بدترین الگوهای رفتاری می شن وضع بهتر از اینم نمی تونه باشه.
دوشنبه ۷م خرداد ۱۳۸۶ در ۱۱:۳۶ ق.ظ
سلام
از دیدن سایت جدیدت خوشحال شدم. طراحی قالب نیز بسیار متین و زیباست. امیدوارم روز به روز بر محتوای آن اضافه گردد چون شما علاقهمندان زیادی دارید.
همچنین بابت کدهای ارسالی شما سپاسگزارم.
دوشنبه ۷م خرداد ۱۳۸۶ در ۱۱:۵۷ ق.ظ
با توجه به تصاویر و گزارش شما وضعیت از اونچه تا حالا شنیده بودیم خیلی بدتره / به گمانم تخریب و وقوع چنین وضعیتی از کوهستان آغاز میشه و تا دشت ادامه پیدا می کنه از دزدی آب چشمه ها برداشت و صدمه به منابع آب گرفته تا سدها و ساخت و ساز در کوهستان .اخیرا در پستی در اینباره نوشتم .
( خانه جدید مبارک ! زیباست و شیک )
دوشنبه ۷م خرداد ۱۳۸۶ در ۲:۴۳ ب.ظ
سرای نو مبارک
امیدورام این شروع دوباره سرشار از تجربه های نو باشد
دوشنبه ۷م خرداد ۱۳۸۶ در ۱۰:۱۱ ب.ظ
با سلام جناب درویش
من هم این پدیدیه را در دشت قزوین بخصوص در مناطقی که مراتع را به زمین کشاورزی تبدیل کرده بودند به وفور مشاهده کرده ام. عمق فاجعه طوری بوداگر که این چاله ها در مسیر جویها بود تمام آب را می بلعید و هیچ اثری از آب باقی نمی گذاشت. این هم یکی دیگر از دستکاری های انسان بر روی طبیعت است.
چهارشنبه ۹م خرداد ۱۳۸۶ در ۲:۰۶ ب.ظ
ایجاد وبسایت جدیدتان را تبریک می گویم.
آرزو می کنم در تلاشتان برای حفظ محیط زیست ایران موفق باشید.
جمعه ۵م مهر ۱۳۸۷ در ۹:۲۹ ب.ظ
[...] نوشته پیشین [...]
چهارشنبه ۱۰م مهر ۱۳۸۷ در ۹:۲۱ ق.ظ
[...] درج نظر [...]
پنجشنبه ۱م اسفند ۱۳۸۷ در ۲:۲۰ ق.ظ
[...] خجیر، سرخه حصار، باهوکلات، زریوار، مراغه، کم جان، شهریار، ورامین، قهاوند همدان و … ملاحظه میکنیم، بیش از هر چیز فاش [...]
شنبه ۲۹م فروردین ۱۳۸۸ در ۱۲:۲۹ ب.ظ
[...] – «فرونشست زمین» به پایتخت نزدیک میشود! [...]
یکشنبه ۱۵م آذر ۱۳۸۸ در ۱۰:۲۲ ب.ظ
[...] – «فرونشست زمین» به پایتخت نزدیک میشود! [...]